"Temu, kto cię uderzy w policzek, nadstaw i drugi,"
Ew. Łuk. 6:29
Powyższe wezwanie Jezusa stanowi zaprzeczenie starotestamentowego
prawa odwetu, które dopuszczało ukaranie winnego złem podobnym do tego, jakie
zostało wyrządzone. Istniała poniekąd równowaga między zadaną krzywdą i nałożoną karą. Tej logice zemsty Jezus przeciwstawia logikę
miłości, nakazując nawet nadstawienie drugiego policzka. Z całą pewnością tego
wyrażenia nie należy brać dosłownie. Oznacza ono, że Nauczyciel wzywa swoich
uczniów, aby jako kryterium odpowiedzi w rozmaitych okolicznościach życia
stosowali nie zło, ale miłość i przebaczenie. Aby wypracowali postawę wolną od
stosowania przemocy, zdolną przebaczać i na zło odpowiadać dobrem. Oczywiście,
nie jest to łatwe, lecz jest możliwe. Jezus wymagał jej od swoich uczniów nie
dlatego, że wiedzieli, iż będą w stanie nadstawić drugi policzek, lecz dlatego,
gdyż wylewając na nich moc swojego Ducha, uczynił ich zdolnymi, by kochać i
wybaczać. To samo wymaganie odnosi się dzisiaj do nas. Jezus wzywa do wyboru
odważnego, czasem na przekór opinii społeczności, w której żyjemy. Opiera się
on nie na zemście, zacietrzewieniu, niesprawiedliwości, lecz na wybaczaniu, miłości
i miłosierdziu. Wybór nie stosowania przemocy nie oznacza rezygnacji z
wszelkiej walki ze złem, ale jest to walka bardzo realna i aktywna, na
płaszczyźnie moralnej. Skuteczniejsza niż prawo odwetu.
"Musimy nauczyć się żyć razem jak bracia, jeśli nie chcemy zginąć
razem jak szaleńcy"
/M. Luther King/
