sobota, 24 czerwca 2017

1 Jan. 2:16-17



"Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata. I świat przemija wraz z pożądliwością swoją; ale kto pełni wolę Bożą, trwa na wieki."
1 Jan. 2:16-17

"Dla człowieka decydujące jest takie pytanie: czy odnosisz się do tego, co nieskończone, czy nie? To jest kryterium ludzkiego życia. Jedynie wtedy, gdy wiem, że to, co bezgraniczne, stanowi o istocie, nie przywiązuję wagi do błahostek, rzeczy nieważnych. Jeśli sobie z tego sprawy nie zdaję, domagam się, by mnie ceniono dla  tych lub innych walorów, które uważam za osobistą zasługę: na przykład "moje" takie czy inne uzdolnienia albo "moja" uroda. Im bardziej człowiek skupia się na fałszywym posiadaniu, tym mniej wyczuwa to, co istotne, i tym bardziej brakuje mu satysfakcji w życiu. Czuje się ograniczony, ponieważ ma ograniczone zamiary; z tego rodzi się zawiść i zazdrość. Jeśli rozumiemy i czujemy, że już w tym życiu związani jesteśmy z tym, co bezgraniczne, nasze pragnienia i nastawienia przechodzą metamorfozę."


/Carl Gustav Jung/