"Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego."
Ew. Mat. 22:39
"Istotą miłości chrześcijańskiej jest troska o dobro danej osoby.
Dokładnie to samo stanowi istotę miłości człowieka wobec samego siebie.
Pokochać siebie to objąć siebie tą samą miłością, którą kocha mnie Chrystus.
Pokochać siebie to w dojrzały sposób zatroszczyć się o własny rozwój, o
realizację własnego powołania, którym Bóg obdarzył każdego z nas. Innymi słowy
pokochać siebie to podjąć wysiłek, by stać się najpiękniejszą wersją samego
siebie, by ochronić w sobie i wydobyć z siebie całe bogactwo piękna, prawdy,
dobra, wrażliwości, wierności, wytrwałości i nadziei. Pokochać siebie to w
odniesieniu do samego siebie podjąć trud i troskę ogrodnika, który z miłością i
cierpliwością pielęgnuje różę swojego życia. Pokochać siebie to także podjąć
wysiłek, by usunąć z własnego życia to wszystko, co przesłania prawdę, dobro i
piękno, co osłabia wrażliwość i wierność, co zagraża wytrwałości i nadziei. To
podjąć w odniesieniu do samego siebie trud i wysiłek rzeźbiarza, który z
miłością i cierpliwością próbuje usunąć z kamienia to, co przeszkadza w
odkryciu piękna postaci, która może się z tego kamienia wyłonić. To ostatecznie
pozwolić, by w nas żył i działał sam Chrystus."
/ks. M. Dziewiecki/
