"Wszak przymierze wieczne zawarł ze mną, pod każdym względem ułożone i
zabezpieczone."
2 Samuela 23:5
Dawid, u schyłku swych dni, musiał wyznać, że wiele rzeczy w jego życiu
było złych. Żałował wielu błędnych kroków. Ale nie zwątpił. Mógł zaświadczyć,
że Bóg dał mu wieczne przymierze. Błogosławieństwa tego przymierza nie zależały
od niego i od jego zachowania, lecz opierały się jedynie na Bożych
przyrzeczeniach. A więc Dawid nie spoglądał jako stary człowiek w samego
siebie, ale patrzył na Boga. To było jego ratunkiem. A co my robimy? I my
czyniliśmy w życiu jako wierzący wiele niewłaściwych rzeczy i przez to
zasmucaliśmy naszego Pana. A jednak nie mamy powodu do zwątpienia. Dlaczego?
Ponieważ Pan Jezus mimo wszystko nas kocha. On zna każdy szczegół naszego
życia, a mimo to kocha nas. On dla nas poszedł na krzyż. On nas przyjął, kiedy
przyszliśmy do Niego z naszymi grzechami uwierzywszy w Niego, mimo, że
wiedział, jak niedoskonale będzie przebiegać nasze życie jako wierzących. Tak,
to jest nasz ratunek. Uwierz Jezusowi i odrzuć swe zwątpienie. Boże Słowa do
Izraela dotyczą i nas: "jesteś w moich oczach drogi, cenny i Ja cię
miłuję" (Izaj. 43:4). Możemy pełni zaufania patrzeć w przyszłość oczekując
spotkania z naszym Panem i Bogiem.
"Jeśli będziemy pamiętać, że Boże miłosierdzie nie jest chwilowym
nastrojem, lecz atrybutem wiecznego Boga, przestaniemy się obawiać, że któregoś
dnia go zabraknie."
/A.W. Tozer/
