"Albowiem to, co widzialne, jest doczesne, a to, co niewidzialne, jest
wieczne."
2 Kor. 4:18
Fizyka współczesna wykazała, że istnieje cała gama obrazów, kolorów i
światła leżąca poza granicami zmysłów człowieka. Nimi odbieramy jedynie wycinek
otaczającego nas świata. Nie wszyscy wiedzą, że jest on np. co najmniej 55 razy
bardziej kolorowy i różnorodny, aniżeli nasze oko jest w stanie widzieć.
Podobnie ma się rzecz z dźwiękami, udowodniono cały świat tonów, których nie
słyszymy. Również najnowsze badania psychologiczne zakładają istnienie pewnej
nadzmysłowej siły, nazywanej czynnikiem psi. Określa się je jako część pewnej
materii duchowej, która może wnikać do osobistej świadomości pojedynczego
człowieka. Tak więc ludzkie poznanie przyznaje, że jest pewien obszar,
niedostępny dla naszych zmysłów i badań. W Słowie Bożym wielokrotnie znajdziemy
informacje na temat innego, duchowego wymiaru. Wskazują nam na istnienie świata
chwały i świata zatracenia. Św. Paweł mówi o niewidzialnej rzeczywistości,
która jest wieczna. Jest to świat, do którego wejście po śmierci mają wszyscy
ludzie będący własnością Jezusa. Rzeczy dzisiaj dla nas widzialne, odczuwalne
zmysłami, dotyczą tylko rzeczywistości przemijającej. Niedobrze na nich
pokładać swą ufność. Ale już tu, w doczesności, poprzez Ducha Świętego możemy
przeżywać przedsmak życia wiecznego. To przywilej każdego, kto zaufa Bogu. O
chrześcijanach można więc powiedzieć, że są obywatelami obydwu wymiarów. Czas
jest okresem doświadczenia i przygotowania do wieczności z Panem. Tym, którzy
wytrwają do końca, objawi się ona w pełni swojej chwały.
"Życie to dzieciństwo naszej nieśmiertelności."
/J.W.Goethe/
